ปิดประตูดังๆ อยากจะขังตัวเอง เอาไว้ในห้องลำพัง
ในวันนี้เข้าใจรึยัง กับความผิดหวัง
สิ่งที่ใครเคยเตือน เมื่อก่อนที่เคยแชเชือน สำนึกแล้วทุกถ้อยคำ
เพราะฉันไม่เชื่อไม่ฟัง เลยเป็นอย่างนี้

แต่มันจะล้มก็ต้องล้ม ถ้ามันจะแพ้ก็ต้องแพ้
ฉันคงไม่มีข้อแม้ จะยอมรับมันโดยดี
จะโทษใครนอกจากเรา ดูเงาตัวเองซะที
และจากนี้ควรจะรู้ว่าจะลุกขึ้นเมื่อไร...

วันนี้อยากร้องไห้ แต่ฉันจะร้องให้มันรู้ ว่าร้องเพื่ออะไร
เจ็บแล้วให้เป็นบทเรียน พรุ่งนี้อยากจะยิ้มได้ใหม่
เจ็บแล้วต้องเข้าใจ...

เผื่อเอาไว้สักนิดอย่าเพิ่งปิดหัวใจ หวั่นไหวไปจนไม่กล้า
คนแพ้นั้นยังมีค่า แค่ลองอีกครั้ง

หากมันจะล้มก็ต้องล้ม ถ้ามันจะแพ้ก็ต้องแพ้
ฉันคงไม่มีข้อแม้ จะยอมรับมันโดยดี
จะโทษใครนอกจากเรา ดูเงาตัวเองซะที
และจากนี้ควรจะรู้ว่าอยากลุกขึ้นเมื่อไร...

วันนี้อยากร้องไห้ แต่ฉันจะร้องให้มันรู้ ว่าร้องเพื่ออะไร
เจ็บแล้วให้เป็นบทเรียน พรุ่งนี้อยากจะยิ้มได้ใหม่ ใช่ไหม

ก่อนที่พรุ่งนี้จะมาถึง วันนี้แม้จะเสียใจ
แต่เมื่อพรุ่งนี้นั้นมาถึง ฉันจะต้องข้ามไป
ปลดปล่อยความเศร้านี้ให้มันผ่านไป ไม่เก็บเอาไว้

เจ็บแล้วให้เป็นบทเรียน พรุ่งนี้อยากจะยิ้มได้ใหม่
เจ็บแล้วต้องเข้าใจ...

วันนี้อยากร้องไห้ แต่ฉันจะร้องให้มันรู้ ว่าร้องเพื่ออะไร
เจ็บแล้วให้เป็นบทเรียน เจ็บแล้วต้องลุกขึ้นใช่ไหม
เจ็บแล้ว..ต้องเข้าใจ